فرهنگی: اختلال شخصیت نمایشی

اختلال شخصیت نمایشی از شادی توست که من در دل می خندم و از امید رهایی توست که برق امید در چشمان خسته من می درخشد انبار سنت شکنی کردیم و بر خلاف عادت بدون هیچ مقدمه ای به سراغ یک اختلال مشترک در دو گروه زن و مرد رفتیم گرچه ما عادت داشتیم بیشتر در مورد خانمها و مسائل مربوط به آنها در گیرو دار دنبال جدیدشان حرف بزنیم اما اگر بخواهیم در مورد این اختلال صحبت کنیم، باید گفت شما همیشه در بین آنهایی که می شناسید برخی افراد را دیده اید که تمایل دارند خودشان را بسیار شورانگیز و دراماتیک نشان دهند. این تیپ افراد همیشه در رفتارهایشان غلو می کنند مثلاً اگر قرار باشد جایی اشکی جاری شود این تیپ افراد پیشقدم می شوند و زودتر از همه چشمان را خیس می کنند و یک احساسات به راه می اندازند مثلاً اگر بخواهند از کسی استقبال کنند باز هم با فریاد و داد و سرو صدا این کار را انجام می دهند. واقعیت این است که این عمل آنها دقیقاً برای فریب دان دیگران است نه به جهت این که دچار احساسات رقیق شده اند، این اختلال بیشتر در زنان شایع است یکی از ملاکهای شخصیت در رفتار نمایش تغییرات سریع رفتار و گونه به گونگی آن است و در مواقعی جهت جلب توجه از ظاهر بدنی استفاده می کنند اگر به هر علتی قانون و مرکز توجه نباشند یا اینکه این موقعیت را از دست بدهند دچار ناراحتی می شوند و برای برگشتن به موقعیت قبلی خود دست به هر کاری می زنند و به علت اینکه ظاهر آنها ابزاری است جهت رسیدن به مرکز توجه بودن لذا برای این گروه فیزیک و ظاهر از اهمیت بالایی برخوردار است اگر بخواهیم باز هم از خصوصیات این افراد بگوییم باید به سطحی بودن آنها چه در تعقل و چه در رابطه با دیگران اشاره کرد معمولاً این افراد در بیان یک مسئله بیش از حد غلو می کنند به عبارتی زیادی لاف می زنند نکته جالب اینکه دیگران در مقابل این گونه افراد ایمن می شوند یعنی کم کم می فهمند که داستان از چه قرار است و کمتر کسی به آنها توجه می کنند و این در حالی است که این افراد در این مرحله که تقریباً همه نیرویش را صرف کرده و منتظر یک پاسخ دلخواه است و در یک آن گریه می کند و با این عمل سعی در جلب محبت و حتی تأیید دیگران است. در زمانی که تلاش می کنند توجه دیگران را به خودشان جلب کنند رفتارشان مضحک به نظر می آید به علت اینکه از لحاظ تکوینی شخصیت بیشتر به کودک شباهت دارند لذا همیشه در تلاش اند که خواسته هایشان هر چه سریع تر پاسخ داده شود و لذا در مواقع اصرار بیش از اندازه و پافشاری برای یک خواسته آنها را مانند یک کودک نشان می دهند و به خاطر همین رفتارهای نمایشی همیشه اطرافشان خالی است و چندان کسی رغبت نمی کند که با آنها ارتباط داشته باشند چون این رابط برای افراد سالم کاملاً زجر آور و ناخوشایند است. در زندگی زناشویی هر کدام از طرفین دچار این اختلال باشند مداوم و پیوسته به مانند یک کودک جویای حمایت و تأیید همسرشان است و پس از چندی کم کم به این باور می رسند که من بی کفایتم و نمی توانم از پس زندگی ام برایم. شاید یکی از مهمترین دلایل رسیدن این افراد به این نتیجه عدم داشتن یک رابطه سالم و پایدار با کسی است. لذا برای درمان این گونه افراد ابتدا باید نحوه دقیق و عینی فکر کردن را برای او ترسیم کرده و آموزش دهیم و همچنین با کنترل رفتار و امیال تکانشی، توانایی کنترل و تسلط بر خود را در او افزایش دهیم و سر آخر اینکه به او آموزش دهیم که چگونه باید جسور باشد. این خصوصیت جهت بهبود بخشیدن به روابط میان فردی او کمک شایانی می کند علاوه بر روان درمانی گفته شده برای این اختلال درمان دارویی می توان داشت یا با استفاده از داروهایی ضدافسردگی و ضداضطراب می توان تعادل روحی را در او برقرار کرد.