اجتماعی: سکه

سکه هر وقت می شنوی یاد بازی های کودکانه می افتی آنجا که برنده ای نداشت حکم را به او می سپردند و هنوز هم خودش سمبلی از اجرای عدالت است. خودش در شروع هر مبارزه ای سخت قربانی می شود و به هوا رفته و می آید تا اینکه حقی ضایع نشود. آری منظورم همان سکه چند تومانی رایج است که اتفاقاً بیشتر از دو رو ندارد. اما زمانی دلت می سوزد که سکه به هوا پرتاب می شود و دیگر باز نمی گردد و مستقیماً ذوب شده و به مصارف صنعتی می رسد. آری عده ای آدم دلال صفت پیدا شده اند که چنان مهارتی در این خصوص دارند و آنقدر پیچیده اند که از هر دو روی سکه به یک نحو استفاده می کنند. آنرا ذوب کرده و به مصارف صنعتی (قاشق و چنگال سازی ) می رسانند. بله همین سکه 5 تومانی خودش دنیایی ارزش دارد اصلاً سرمایه ملی است و متعلق به همه آحاد ملت است. چطور می شود که عده ای می توانند آنرا ذوب کنند و هر چه دل کثیفشان می خواهد به زیبایی از آن درست کنند. مگر می شود سرمایه یک ملت را تباه کرد و برای خود سرمایه ای اندوخت. این فقط و فقط هشدار است و بیش از این نمی خواهم بگویم اما آگاه باشیم شده است و می شود و چنین و چنان است.