اجتماعی: مواد مخدر که دیگر کمیاب نیست

مواد مخدر که دیگر کمیاب نیست سلام بچه ها من علی ام یک معتاد- سلام علی، این جمله شروع جلسات معتادان گمنام است. تشکل هایی خود گردان که چشم به راه کمک دیگران نیستند و با قلبهای شکسته و چهره هایی سرزنش دیده و ... براستی سؤال قدیمی هنوز هم تازه می نماید که این معتاد و مواد مخدر در کشوری مثل ایران با سابقه دیرینه ای به قدمت چند هزار سال و آن همه مفاخر فرهنگی و ادبی و فلسفی و ... چگونه به جایی رسیده که جوانانش که حالا دیگر برومند نیستند تمام دلخوشی و سر خوشی و تفریح و لذتشان، دود کردن زندگی اشان شده است به عبارتی هیچ؟ مگر اینان فرزندان پدرانی نیستند که ژاندارم منطقه را با تمام حمایتهای مادی و معنوی که از آنها می شد به شکست کشاندند. مگر اینان فرزندان همان پدرانی نیستند که رژیم فاسد شاهنشاهی را از پای در آوردند. پس چه شده است، مقصر کیست یا بهتر بگوییم مقصران اصلی چه کسانی هستند؟ توطئه دشمنان، ندانم کاری مسؤلان، گسست بین نسلی، انقطاع از سیستمها و فرهنگهای بومی و اصیل، هویت های متضاد و ... به راستی مقصر کیست؟