اجتماعی: اضطراب

اضطراب اگر قرار است مطلبی گفته شود بهتر آنست که درباره جوان و دغدغه ها یا دست کم از دل مشغولی هایش و اگر هم نشد از مشکلات او گفته شود. خود می دانیم که صرفاً گفتن، آنهم برای جوان امروزی که دوست دارد همیشه و همه جا خود نفر اول تجربه باشد نمی تواند زیاد مثمر ثمر باشد اما آنچه ما را به نوشتن و گفتن وا می دارد آن حس همدلی و همدردی و گاهی مواقع قربانی شدن خود به همراه جوان است، خود دیده ایم که یک مشکل یا یک قالب فکری خاص چقدر می تواند شخص را دچار مشکل یا لااقل او را در رسیدن به آن هدفی که در ذهن دارد دچار مشکل کند. شما فرض کنید فقط و فقط فرض کنید آنهم جوان امروزی را که بر خلاف معمول و رسم عادت همیشه و همه جا همه زمینه ها و امکانات موفقیت برایش مهیا باشد و او فقط می بایست در این مسیر گام بردارد و این گام بردارنده ی ما شخص مضطرب باشد و تنها مشکل آن اضطراب باشد و بس. البته در اکثر خانواده های متوسط و متوسط به پایین هم همین طوراست. گو اینکه اضطراب دلایل مختلفی می تواند داشته باشد. در واقع همه انسانها آن را تجربه می کنند، یک احساس منتشر، بسیار ناخوشایند و اغلب مبهم و دلواپس است. معمولاً نشانه های ظاهری آن تنگی قفسه سینه، اشکال در نفس کشیدن، دل به هم خوردگی، طپش قلب، تعریق، ناراحتی های معده و بیقراری که با عدم توانایی برای نشستن یا ایستادن همراه است می باشد. علاوه بر این نشانه های ظاهری گفته شده،علائم مربوط به حالت روانی مثل سرگیجه، ضعف و سبکی سر در مواردی احساس غیر واقعی بودن اشیاء و ترس از دست دادن کنترل و سرانجام ترس از مرگ نیز از نشانه های اضطراب می باشد. همچنین اضطراب بر تفکر و یادگیری و در به وجود آمدن دگرگونی ادراک، هم درمعانی و هم در مکان و زمان نقش دارد. اما اینکه اضطراب چرا و چگونه به وجود می آید، سؤالی نیست که بتوان در اینجا به آن پاسخ داد، کوتاه اینکه اضطراب هشداری از وجود یک خطر در ناخوداگاه است. گاهی وقتها ما اضطراب را با ترس اشتباه می گیریم باید متذکر شد که اضطراب یک علامت هشدار دهنده است. خبری است از خطر قریب الوقوع که تلاش می کند فرد را برای مقابله با آن خطر آماده کند، اما ترس واکنشی است به یک تهدید معلوم و خارجی و شخص عامل ترس را می بیند و برایش مبهم هم نیست و این در حالی است که عامل اضطراب مبهم است و درونی، اما اینکه چگونه بتوان با اضطراب مقابله کرد و نگذاشت که این حالت روحی ناپایدار کارکردهای فرد را به هم بریزد سؤالی است که ما می خواهیم در شماره بعدی به آن پاسخ دهیم و در این شماره صرفاً به دادن اطلاعات و آگاهی در این خصوص بسنده می کنیم.