داستانک  

یک بار به مترسکی گفتم: لابد از ایستادن در این دشت خلوت خسته شده ای؟ 

گفت: لذت ترساندن عمیق و پایدار است، من از آن خسته نمی شوم.

دمی اندیشیدم وگفتم: درست است؛ چون که من هم مزه این لذت را چشیده ام  

 گفت: فقط کسانی که تن شان از کاه پر شده باشد این لذت را می شناسند.  

آنگاه من از پیش او رفتم و ندانستم که منظورش ستایش از من بود یا خوار کردن من. یک سال گذشت و در این مدت مترسک فیلسوف شد. 

هنگامی که از کنار او می گذشتم دیدم دو کلاغ دارند زیر کلاهش لانه می سازند. 

                                                                                                                             جبران خلیل جبران