لزوم تشکیل و برپایی کلاسهای آموزش خانواده

بهره مندی کودکان و نوجوانان از کانون خانوادگی با فضای سرشار از صمیمیت، محبت و عطوفت و بنای روابط بین دو همسر با فرزندان بر پایه اخلاق و معنویت و اتخاذ شیوه های مبتنی بر معرفت دینی و عقلی در تربیت آنان از ضروریات اولیه در رشد و بالندگی شخصیتی و معنوی فرزند در خانواده است.

همه مردم، پدر و مادرها را در مورد مشکلات جوانان و مسائلی که ظاهراً آنها در اجتماع بوجود می آورند، مورد سرزنش قرار می دهند. وقتی دست اندرکاران بهداشت روانی، آمارهای وحشتناک و روز افزون کودکان و نوجوانانی را که دارای مشکلات عجزآور روحی هستند، یا آنهایی را که قربانی اعتیاد می شوند یا دست به خودکشی می زنند، می بینند، با ناله می گویند که همه اینها تقصیر والدین است.

رهبران سیاسی و مأموران قانون هم والدین را برای پرورش نسلی ناسپاس، عصیانگر، معترض و خرابکار، سرزنش می کنند. هنگامی که بچه ها در درس و مدرسه شکست می خورند، معلمان و کارکنان مدرسه ادعا می کنند که والدین مقصرند.

اما کیست که به پدر و مادرها کمک کند؟

چه کوششی در راه کمک به مؤثر بودن والدین در ارتباط با بچه هایشان به عمل آمده است؟ پدر و مادرها از کجا می توانند بفهمند که آنچه انجام می دهند غلط است؟ احتمالاً روش صحیح کدام است؟

میلیونها پدر و مادر جوان هر ساله کاری را به عهده می گیرند که یکی از مشکل ترین کارهای انسانی است. داشتن یک نوزاد، یک انسان کوچک ناتوان، به عهده گرفتن مسؤلیت کامل جسمی و روانی او، بزرگ کردنش به صورت انسان کارآمد، هماهنگ با اجتماع و مسؤل، باری بسیار بزرگ را بر دوش والدین می گذارد. آیا کاری مشکل تر و پرمشغله تر از این وجود دارد؟

با وجود این آیا تا به حال پدر و مادرها برای این شغل دوره کارآموزی مخصوص دیده اند؟

با گسترش و تسریع ارتباطات، امروزه لزوم آموزش خانواده ها بیش از پیش احساس می شود و در همین راستا کلاسهای آموزش خانواده مدارس شکل گرفته است.

این مژده را نیز به خانواده های عزیز می دهیم که از این پس یک ستون ویژه، مطالب آموزش خانواده در این نشریه منتشر می شود.

                                                                                    علی محمد زارع مشاور و کارشناس آموزش خانواده