مافیای قدرت حضور و اراده خداوند بزرگ را هیچ می انگارند

در جامعه انسانی، انسانها به دو دسته تقسیم می شوند. دسته اول کسانی که به مفاهیم متعالی و مقدسی از عرف یا دین قائل هستند. دسته دوم کسانی که به مفهوم قدرت و ثروت می اندیشند و همه مفاهیم را در راستای آن دو تعریف می کنند و هرچه بخواهند در سایه قدرت و ثروت انجام می دهند و مهم این است که آنها مقام دار و یا مال دار باقی بمانند، بقیه هر چه می گویند و هرچه انجام می دهند مهم نیست، نتیجه تعامل این دو دسته، حذف دسته اول از کاندیداهای قدرت و ثروت جهان است، زیرا معیار اصل و هدف آنها قدرت و ثروت نیست، بلکه تلاش آنها جامه عمل پوشاندن به مفاهیم متعالی است، که حیات شخصی و اجتماعی انسان را به سوی کمال و مبداء نهایت هستی سیر و سوق می دهد، ولی دسته دوم چیزی را پنهان نمی کنند، قدرت را برای قدرت و ثروت را برای اجرا و پیاده کردن امیال خود می خواهند.

مافیای قدرت، حضور و اراده خدای بزرگ را در زندگی شخصی و اجتماعی انسان، هیچ می انگارند و در تمام برنامه های آموزشی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و ... ملت ها نفوذ می کنند، اینان چون در یک جامعه دینی زندگی می کنند، مجبور هستند به شرایط واقعی جامعه دینی تن در دهند و حفظ ظاهر کنند و برای جان و مال و آبروی دیگران هیچ ارزشی قائل نیستند و تنها به قدرت و ثروت خود می اندیشند. مردم بدون آنکه متوجه علت های پسرفت جامعه خود شوند، ملاحظه می کنند که جامعه بدون آنکه به سوی تعالی و ترقی سیر کند، رو به واپسگرایی می رود، بنابراین ضروری است پست های کلیدی به مسئولین مؤمن، فهیم و فکور داده شود و آنها را در قلمرو مدیریتشان مبتکرانه و مسئولانه آزاد بگذارند و در عوض قدرت مدیریت داده شده مسئولیت مدیریت طلب شود.