توسعه سازمانهای محلی از ضروریات جامعه است

توسعه هر کشوری در گرو همت و تلاش مردم همان کشور در قالب یک نظام مدیریتی صحیح و کارآمد است. اگر ملتی بخواهد در امر توسعه و آبادانی گام بردارد می بایستی از یک نظام مدیریتی علمی و ارزشی بهرمند باشد که توجه به ابعاد و توسعه سازمانهای محلی در همین راستا بوده و یکی از مشخصات قرن حاضر است.

تقریباً در تمام کشورهای جهان تقویت و یا تجدید نظر در چگونگی فعالیت سازمانهای محلی در سرلوحه برنامه های اصلاحی قرار دارد. مردم محل در مسائل مربوط به امور محل شرکت دارند و پس از ایجاد سازمان اداره کننده، تا آنجا که امکان دارد در پیشرفت نیات و مقاصد محل به سازمان محلی کمک می کنند. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز اهمیت بسیاری برای سازمانهای محلی و مشارکت مردم در امور کشور قائل شده است. به طوری که برابر اصول 6 و7 اداره امور کشور به آراء عمومی متکی شده و شوراها، مجلس شورای اسلامی، شورای استان، شورای شهرستان، شورای شهر، شورای محل، شورای بخش، شورای روستا و نظایر اینها از ارکان تصمیم گیری و اداره امور کشور بر شمرده شده اند. بدین ترتیب ملاحظه می شود توجه به ایجاد و توسعه سازمانهای محلی در سالهای اخیر در ایران رشد قابل توجهی یافته است. می توان گفت که شعار (( کار مردم بایستی به دست مردم سپرده شود )) تقریباً در همه جا به چشم می خورد.

با این وجود، مشکلی که در راه پیشرفت و توسعه سازمانهای محلی وجود دارد، این است که هنوز عده ای از متصدیان امور کاملاً با مفهوم این سازمانها آشنا نشده اند و مانع بعدی در راه توسعه سازمانها این ادعا است که مردم دارای ورزیدگی کافی برای اداره امور خود نیستند و نمی توان اختیار امور محل را به آنها داد و مشکل حادتر،کمبود انتشارات آموزشی و یا نشریه های اطلاع رسانی در مورد سازمانهای محلی و نحوه اداره آنها در کشور است. بنابراین آشنایی مردم به اوضاع و احوال یکدیگر یک ضرورت اجتماعی قرن حاضر است. یکی از راه حل هایی که در کشورهای جهان برای مقابله با بسیاری از مشکلات و مسائل محلی و اجتماعی به آن رسیده اند، ایجاد و تقویت و توسعه سازمانهای محلی است، سازمانهای محلی انتخابی به وجود نخواهد آمد مگر اینکه اولاً فرصت های مناسب تمرین و ممارست در این زمینه برای مردم فراهم شود و ثانیاً فارغ التحصیلان دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی با همکاری ارگانها و سازمانهای ذیربط مجدانه نسبت به تحقیق و تتبع و آموزش در این خصوص همت گمارند.

با وجود مشکلات بنیادی پیش گفته، ملت ایران با عزمی راسخ و اراده های وافر در به دست گرفتن سرنوشت اجتماعی خویش در اداره امور عمومی، سرانجام توانست در اسفند ماه سال 1377 بعد از گذشت حدود 95 سال از انقلاب مشروطیت که درآن زمان در اصول 29 و 90 تا 93 متمم قانون اساسی مشروطه انجمن های ایالتی و ولایتی را در خصوص اهمیت سازمانهای محلی پیش بینی کرده بودند و همچنین بعد از گذشت بیست سال از انقلاب اسلامی، با تشکیل شوراهای اسلامی روستا، بخش، شهرک، در اداره امور محلی خود به مشارکت فعال بپردازد.

اکنون نمایندگان منتخب مردم در شورای اسلامی شهرمان، ملارد همچون دیگر نمایندگان در برابر یک آزمون تاریخی قرار دارند که اگر توفیق یابند با اقتدار خود بر چالشهای پیش رو غلبه نمایند، منافع جمعی را بر منافع شخصی یا گروهی مقدم بدارند، صلاحیت ها و شایستگی های خود را توسعه دهند، با موکلین خود صداقت و همدلی نشان دهند و با استمداد از یک نظام مدیریتی کارآمد متکی به باز خورد،عملکرد خود را در جهت تحقق اهداف شوراها صادقانه ارزیابی، اصلاح و بهبود بخشند زمینه های گسترش شعور اجتماعی و آگاهی های جمعی فراهم می گردد که در پرتو آن فضا و محیط مناسب و حمایت کننده ای جهت نهادینه شدن این نهادهای مردمی نوپا به وجود خواهد آمد.

در غیر این صورت علاوه بر اینکه شهر از توسعه و آبادانی و رشد باز خواهد ماند، دچار معضلات فراوانی خواهد شد، چرا که در صورت تقدم منافع شخص بر منافع جمع، شهروندان فراموش خواهند شد، تنها چیزی که در اولویت قرار خواهد گرفت، منافع شخص یا گروه خاص است و در جایی که منافع شخص یا گروه به خطر بیفتد، شهر تاوان آن را خواهد داد و این بسیار خطرناک و جبران آن بسیار دشوار خواهد بود.