سرمقاله:در خصوص حقوق ملارد تبعیض صورت گرفته

در خصوص حقوق شهروندان ملارد تبعیض صورت گرفته است همانطور که در قانون اساسی مورد تأکید قرار گرفته است حق تعیین سرنوشت به عهده ملت آگاه است و حضور در انتخابات مصداق بارزی از حضور در تعیین سرنوشت است. حضور مردم در انتخابات یعنی به دست گرفتن حق تعیین سرنوشت و مشارکت مردم در تعیین نقش سیاسی و اجتماعی خود که در حقیقت وظیفه ملی و قانونی محسوب می شود. از لحاظ شرعی نیز به دلیل اینکه ملت ما ملت مسلمان و کشورمان کشوری اسلامی است حضور مردم درانتخابات وظیفه دینی نیز محسوب می شود. حضور مردم ملارد نیز در این دوره از انتخابات بسیار حائز اهمیت است به طوری که هیچ دوره ای از انتخابات مجلس همانند انتخابات مجلس هشتم تا این اندازه از اهمیت برخوردار نبوده است. اگر در این شرایط حساس با فرزانگی به مسائل نگاه شود، شاهد بروز و ظهور نمای جدیدی از شهر ملارد خواهیم بود، باید ملارد نقش قوی در انتخابات داشته باشد، بی تفاوتی و کناره گیری از عرصه های مختلف به خصوص انتخابات مطمئناً تأثیری ندارد بلکه مشکلات را افزایش می دهد. باید در این حرکت روشنفکران، نخبگان و نمایندگان مردم در شورای اسلامی شهر حضوری جدی داشته باشند. مردم می توانند با انتخاب نماینده ای اصلح در بیان ارزشها و اصول انقلاب، مجلسی فعال تر و پر تلاش تر در جهت تأمین منافع نظام و کشور تشکیل دهند. مردم می توانند با انتخاب نماینده ای شجاع، مؤمن، جسور، متخصص، متعهد، با تجربه و صریح در بیان نارسایی ها و مشکلات مردم، هوای تنفسی تازه به شهر بدمند. مردم نیز از نماینده منتخب انتظار دارند در بیان خواسته های بحق مردم تعارف و واهمه ای نداشته باشد، چرا که حقایق را باید گفت هرچند به ضرر گوینده باشد، درد جامعه و مردم را باید بیان کرد و با صراحت و با صداقت هم باید بیان کرد چون درد را از هر طرف که ببینی و بنویسی درد است. به نظر می رسد در خصوص حقوق شهروندان ملارد تبعیض صورت گرفته است و اثر سوء تبعیض در میزان تخصیص اعتبار به این شهر نمایان است. ملاردی که پیشوند شهر را با خود یدک می کشد و شهر ملارد نامیده می شود فاقد هر گونه استانداردهای شهری است. این شهر کانون بحران است و با گذشت زمان نیز بر بحران آن افزوده می شود. این شهر بیش از 300 هزار نفر جمعیت را در خود جای داده است و فقط با امکانات بخشی اداره می شود و توجه بیشتر مسؤلین را می طلبد. حال سؤالی که در اینجا مطرح می شود و کمتر مسؤلی به آن توجه می کند این است که شهری با این جمعیت، جمعیتی برابر یک استان چگونه با امکانات بخشی قابل اداره کردن است؟ آیا قابل توجیه است چنین شهری با چنین میزان جمعیتی فاقد یک بیمارستان باشد؟ شهری که با رشد 2/8 درصدی جمعیت نشان از آن دارد که در آینده ای نه چندان دور شاهد تراکم جمعیت بالایی خواهد بود. آیا این عادلانه است بخش ملارد با این جمعیت و با این رشد جمعیتی با امکانات بخشی اداره شود و استانی با همین جمعیت از اعتبارات میلیاردی ملی؟ آیا میزان جمعیت و نفوس یک شاخص مهم در تقسیم اعتبارات نیست؟ حال زمان آن رسیده است مردم ملارد با اتکال به خداوند و با اتکاء به آرای خود نماینده ای با خصوصیات از پیش گفته شده را راهی خانه ملت کنند تا علاوه بر استیفای حقوق به حق مردم، حقوق از دست رفته را به مردم اعاده نماید.