شماره 14 نیمه اول دی 1386

روش بودجه نویسی در شهرداری ملارد سنتی است انسان به عنوان فرد در زندگی روزمره خود دائماً در حال بودجه ریزی است. بدین ترتیب که با آگاهی بر نیازمندی های خود منابع خویش را نیز مشخص می نماید و به علت محدود بودن منابع با سبک و سنگین کردن نیاز، برخی را در اولویت قرار داده و از برخی دیگر کلاً یا جزئاً و موقتاً برای همیشه چشم پوشی می نماید. همین مکانیزم و واقعیت به نحو وسیع و سنجیده ای در مورد جوامع و حکومت ها نیز مطرح می باشد و بدین تعبیر که جامعه نیز نیازهای نامحدود و وسیعی دارد و منابع و امکانات محدود که از درون جامعه در اختیار دولت که به نمایندگی از طرف جامعه اداره امور را عهده دار است قرار می گیرد و اساسی ترین کار حکومت در این رابطه و از طریق بودجه، گزینش و انتخاب اولویت ها و به کارگیری منابع محدود به منظور رفع نیازهای نامحدود خاصه به نحوی است که حد متناسب رضایت جامعه به دست آید. اما گاهاً دیده شده است که در بعضی از سازمانها مانند شهرداری ها از روش بودجه نویسی سنتی استفاده می کنند که شهرداری ملارد از آن جمله شهرداری ها است . در بودجه نویسی شهرداری ملارد هدفها و تاکیدات صرفاً به ابزار مالی و حسابداری دریافتها و پرداختها استوار است و توزیع اعتبارات منحصراً معطوف به مواد هزینه منتهی می گردد و نقش شورای اسلامی شهر نیز در بررسی بودجه فقط متوجه حفظ و کنترل مخارج شهرداری در چهارچوب اعتبارات مصوب می باشد که هیچ هزینه ای از اعتبارات مصوب تجاوز نکرده باشد و هر هزینه ای در محل و مواد خود به مصرف رسیده باشد. در سیستم بودجه نویسی سنتی با ملاحظه ارقام و اطلاعات موجود در بودجه، تشخیص اینکه شهرداری چه اعمالی را انجام می دهد و در قبال پولی که خرج می شود چه نتایجی را بدست می آورد نشان داده نمی شود. بنابر این مبنای صحیحی برای مدیریت موثر به حساب نمی آید در صورتی که در یک نظام پیشرفته، بودجه بندی، درخواست بودجه باید از کوچکترین واحد عملیاتی آغاز شود. مهمترین هدف از این روش آن است که اولاً کلیه مجریان در برنامه ریزی سهیم باشند تا بعداً برای اجرای برنامه انگیزه لازم را داشته باشند ثانیاً از خلاقیت های مجریان در برنامه ریزی استفاده شود و ثالثاً برنامه بر اساس واقعیت های ملموس افرادی که با عملیات، امکانات و محدودیتها از نزدیک آشنا هستند تنظیم شود.